دل ای تنهای ویرونه رو سقفت سیل بارونهگلستون میشه این خونه همینجوری نمیمونهدل ای درگیر دلشوره که چشم عاشقت کورهنگو روزای خوش دوره همینجوری نمیمونهیه روز خوب و میبینم که خورشید از پس ابر سیاه گریه میخند

دلم مثل یه جعبه س جعبهٔ پر جواهر
خونه به رنگ یاقوت اما خوشه به ظاهر
حیف که زد و شکستش هر کی به دستش افتاد…
دلم مثل یه باغه باغ بهار نارنج

واسه تنای خسته یه جای خلوت و دنج
حیف که تو این زمونه عشقه که رفته از یاد…
شب تولد عشق دلم رو هدیه دادم
به اون که عاشقم کرد منو داد بر باد
هدیه رو وانکرده پس فرستاد…

نوبهار آمد و گل سرزده، چون عارض یار
ای گل تازه، مبارک به تو این تازه بهار

با نگاری چو گل تازه، روان شو به چمن
که چمن شد ز گل تازه، چو رخسار نگار

لالهوش باده به گلزار بزن با دلبر
کز گل و لاله بود چون رخ دلبر گلزار

زلف سنبل، شده از باد بهاری درهم
چشم نرگس، شده از خواب زمستان بیدار

آدم خیلی حقیره بازیچه تقدیره پل بین دو مرگه مرگی که ناگزیرهحتی خود تولد آغاز راه مرگه حدیث عمر آدم حدیث باد و برگهآغاز یه سفر بود و